Uwięzione | Natasha Preston

"Czułam się niezwyciężona przez naiwność, która kazała mi sądzić, że złe rzeczy przytrafiają się tylko innym ludziom." 

Summer była 16-letnią dziewczyną mieszkającą w małym miasteczku. Niektórzy twierdzą, że żyła zwykłym, nastoletnim życiem. Miała chłopaka, Lewisa, który kochał ją bezwarunkowo, dwoje rodziców i denerwującego brata. Wydawało jej się, że wszystko, co złe, dzieje się poza nią.

Pewnej nocy postanowiła pójść na koncert ze swoimi przyjaciółmi, mimo niezadowolenia chłopaka, Lewisa. Potem nie wróciła.

Kiedy przybyła na to wydarzenie, szukała jednej konkretnej osoby, ale nie mogła jej znaleźć. Rozstała się ze swoją grupą, by jej poszukać...  I wtedy wszystko się zaczęło. W lesie podszedł do niej nieznajomy, wciąż uparcie nazywający ją Lily, położył dłoń na jej ustach, aby stłumić jej krzyki i rzucił ją na tył ciężarówki. Kiedy przybyli do jego domu, zabrał ją do swojej piwnicy. Jego dom, tak pozorny... mógłby w nim mieszkać dobry człowiek. Kiedy tam dotarła, uświadomiła sobie, że nie jest sama. Były tam jeszcze trzy inne dziewczyny o imionach: Poppy, Violet i Rose - każda jak kwiat.

To, co w tej książce najbardziej mi się podobało to fabuła i styl pisania. To rodzaj książki, którą chce się dalej czytać i nigdy nie odkładać. Przeskakiwała pomiędzy postaciami, dzięki czemu czytelnik miał widok z różnych perspektyw. Dawało mi to poczucie, jakbym naprawdę była w takiej sytuacji, i to naocznie, że te wydarzenia naprawdę mogłyby się wydarzyć.

"Samotność była jak śmiertelna choroba. Z każdym mijającym dniem znikałeś odrobinę bardziej."

BOHATEROWIE: Summer można określić jako oddaną, nieco emocjonalną i bardzo silną. Była bardzo wytrwała w całej książce i po wyjściu z piwnicy. Clover - nasz czarny charakter, nazywający cztery kobiety w swojej piwnicy "kwiatuszkami". Przerażające, czyż nie?. Zawsze ubierał się tak, by zrobić wrażenie. Był bardzo pokręconym, ale sprytnym człowiekiem. Pracował w biurze i pomagał policji szukać Lily. Przez cały czas, kiedy czytałam tę książkę, nie mogłam przestać myśleć o tym, że geniusz idzie w parze z szaleństwem i on jest tego idealnym przykładem. Potraficie domyślić się, o co mi chodzi?

CAŁOŚĆ: Historia miała miejsce głównie w piwnicy Clover'a w Long Thorpe. Zasadniczo była opowiedziana z punktu widzenia Summer, ale mieliśmy wgląd także w myśli Lewisa i Clover'a. Wpłynęło to na historię, ponieważ pokazało, jak długo Summer utknęła w piwnicy. A może walczyła?

Książka zaczyna się, nie pozwalając czytelnikowi naprawdę dowiedzieć się nic na temat głównej bohaterki, oprócz tego, że miała na imię Summer. Umieszczono ją w piwnicy, jednak nie była ona zwykłą zimną, obskurną piwnicą typu piwnicznego. Nie, to jasna, wesoła, kolorowa piwnica, w której były trzy inne dziewczyny... Intrygujące..? Straszne? Nie zdradzę zbyt wiele, ponieważ najlepsza część książki nie została jeszcze opowiedziana. Polecam poświęcić czas i zacząć ją czytać, gdy będziecie pewni, że nic nie będzie musiało was z nią rozłączyć, ponieważ już nie pozwoli wam się odłożyć!

Poleciłbym tę książkę każdemu od wieku 16 lat i wyżej, a także także każdej osobie, która lubi autorów takich jak Ellen Hopkins lub Laurie Halse Anderson, ponieważ fabuła była podobna do tej, którą pisały w swoich książkach. Zawierała trochę szczegółów graficznych odnośnie niepokojących tematów.

Uwięzione przez cały czas przeprawiały mnie przez emocjonalną kolejkę górską. Książka bardzo mi się podobało ze wzgląd na to emocjonalność. Po dotarciu do ostatniej strony książki po prostu siedziałam i myślałam o wszystkim, co właśnie przeczytałam. Czułam gniew, strach, nadzieję i wiele różnych emocji, których nawet nie potrafię opisać.

"Wybiera dziewczyny, które wyglądają na doskonałe, jak kwiaty."